پــــر پـــــرواز

             پـــــــــــر پــــــــــــرواز

تو حضور مبهم پنجره ها
روبروم ديواراي آجريه
خورشيد روشن فردا مال تو
سهم من شباي خاكستري
توي اين دلواپسي هاي مدام
جز ترانه هاي زخمي چي دارم
وقتي حتي تو برام غريبه اي
سر رو شونه هاي بارون مي ذارم

اسم تو براي من مقدسه
تا نفس تو سينه پر پر مي زنه
باورم كن كه فقط باور تو
مي تونه قفل قفس رو بشكنه
منم مو يه اسمونه بي دريغ
منم مو يه كوره راه نا گزير
اي ستاره شباي مشرقي
پر پرواز من و ازم نگير

 

 

عید بر شما عزیزان مبارک

 

 

 

 

 

باورم کن...

 

باورم کن...

چی می شد دست تو این خونه رو روشن بکنه
خونه ای که چشم به راه بوی بودن تو بود

چی می شد خط بکشه بال و پرت تو آسمون
آسمونی که در آرزوی بودن تو بود

کاشکی کوله بار دردو از رو دوشم بر می داشتی
میون این شب تردید منو تنها نمی ذاشتی

آسمون فرصت پرواز منو ازم گرفت
گوشه قفس نشستم تا که باورم کنی

با وجودی که دلم می خواست از این خونه برم
همه درا رو بستم تا که باورم کنی