تبليغاتX
html> تقدیم به دوستداران شعر نیلوفــر لاری پور تقدیم به دوستداران شعر نیلوفر لاری پور | **********سهم من از بودن تو يه خاطرس همين و بس ***********
                                                                            

غروب يک ستاره دنيامو زيرو رو کرد؛
دلم تو اوج ترديد فقط يه آرزو کرد
کاشکی سفر ميرسوند ما رو به بی نهايت؛
اما حالا جاده ها ميره به سمت غربت
همخونه ی قديمی سقفمو از من نگير؛
تو واژه بودنی؛معنی رفتن نگير
شايد که لحظه هامون غريبه باشه با هم؛
نگو که فرصتی نيست؛نگو آخر راهم
تو اين غروب دلگير ای از ترانه لبريز؛
نذار بپيچه اينجا بوی غريب پاييز...

+ نوشته شده توسط معبود |
 

 


عمريه ساكت و غمگين توي تنهايي نشستم

بغض سرد و بي صدامو تو چشاي تو شكستم

طعم تلخ گريه ها مو كسي اينجا نميدونه

چه غريبه توي دنيا لحظه هاي عاشقونه

به هواي چشم خيسم ديگه ابري نمي باره

تو شباي خالي من نميخنده يه ستاره

جاده از تو گذشتن پيش رومه تا هميشه

تو نموندي تا ببيني آخر قصه چي ميشد

سايه اي خسته تر از شب و تو با پاي پياده

اخر قصه همينه من و تنهايي و جاده

+ نوشته شده توسط معبود |


من ماندنی ام اما

تو فرصت پروازی

از عشق برای من

یک فاجعه می سازی

بگذار خودم باشم

تکراری بی برگشت

یک عاشق تنها که

دنبال دلش می گشت



+ نوشته شده توسط معبود |
 

گوينده مي گفت :گل هاي رنگارنگ برنامه شماره ...



هميشه از خاطره هاي خودم فرار مي كنم . تلخ و شيرينشان عذاب آور است ، ولي وقتي پاي شنيدن خاطرات ديگران مي نشينم ، هرگز به فكر فرار نمي افتم . دوست دارم بشنوم ، تصور كنم و همراهشان در كنار خاطره ها زندگي كنم . برنامه گل ها از آن دست از خاطره هاست كه هيچ وقت كهنه نمي شود، برنامه اي كه در دهه هاي 30 و 40 باعث رشد و اعتلاي ترانه ، موسيقي و آواز در ايران شد.

 برای دیدن بقیه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط معبود |